Latest Posts

Little animal

Mijn rare lijf dat op de kleinste inspanning reageert alsof het een zware belasting is heeft bijna een jaar nodig gehad om een of ander evenwicht terug te vinden, na 2 jaar terug naar school. Het was het waard, meer dan, ik houd zo veel van ambachten, en ik ben zo blij met de verdieping die deze opleiding gebracht heeft in mijn kennis en vaardigheid, Boekbinden is mijn gekozen ambacht, mocht daar nog enige onduidelijkheid over bestaan.
En toen vond ik mezelf toch vooral achter de naaimachine, en met de haaknaald in hand. Mijn zusje kreeg een kind en er moeten dus kleertjes en dekentjes en speeltjes en wat al niet meer. Langzaam en onwillekeurig voeg ik me in de rol die mijn grootmoeder ooit vervulde. Ik heb nooit echt een kinderwens gehad en niemand in mijn directe omgeving had eerder kleine kinderen dus dit is nieuw voor mij. Of ik me al tante voelde, vroeg de zus van mijn moeder (mijn tante dus, die zelf ook kinderloos is) nadat ik even op bezoek was geweest. Dat ik nog niet echt het gevoel had dat ik een rol van enige betekenis speel in het leven van mijn neefje, was mijn antwoord. Later dacht ik er wat meer over na en wat het zien en vasthouden van het een week oude hummeltje, het zien ‘moederen’ van mijn zusje vooral inspireerde was een versterkt gevoel dat mensen toch eigenlijk ook gewoon maar als kleine beestjes ter wereld komen, in de basis onderscheid niets ons van om het even welk ander zoogdier.

My strange body that reacts to the smallest exertion as if it was a heavy taxation needed almost a year to get back some kind of equilibrium, after going back to school for 2 years. It has been worth it, exceedingly so, I love artisan crafts so much, and I love the depth of understanding and skill these classes have brought. Bookbinding being my chosen craft if that wasn’t clear yet.
And yet I found my self at the sewing machine, and with a crochet hook in hand. My sister delivered a baby so clothes and blankets and toys and whatnot had to happen. I am becoming my late grandmother. I never wanted children of my own, and no one close to me ever had babies so this is new to me. If I felt like an aunt already, asked my mother’s sister (my aunt) after I visited. That I didn’t really feel I had any role yet in the life of my little nephew was my answer. Later I thought about it some more and what seeing and holding a one week old baby and seeing my sister being a mother inspired most was a sense that we humans really are born like little animals, in the base there is no difference between us and any other mammal.

….and go

De website is nog verre van volmaakt, en ik heb nog helemaal geen energie om veel te doen wat ik hier kan laten zien maar goed ik zei eind juli dus dan is het eind juli. En alles werkt. Het is goed zo. Welkom!

The website is far from perfect and I’m not even close to having enough energy to work on things to show here. But I said end of july so end of july it shall be. It’s all right. Welcome!

The company

Terwijl u nog even tegen mijn prachtige ‘maintenance’ pagina aankijkt schrijf ik een aantal berichten die er niet echt toe doen. Ten behoeve van het beter inrichten van de website. Dit is het tweede bericht.

Ik werk vanuit (een in toenemende mate te klein) huis. Er is geen plek voor een atelier of speciale werkruimte en we hebben samen één betrekkelijk kleine werkkamer tot onze beschikking. Er is eigenlijk niet eens plek om de deuren dicht te doen. Dat betekent dat alle huisgenoten onderdeel zijn van wat ik doe als ze thuis zijn. Mijn partner werkt lange dagen buitenshuis en op de dagen dat hij thuis kan werken hebben we ondanks dat we in dezelfde betrekkelijk kleine ruimte zitten weinig last van elkaar.
Maar het gezelschap van betekenis bestaat (uiteraard) uit:

May I introduce to you my constant company, the studio cats:

Attack the linen thread!
Binkie (f)

en

Attack the linen thread!
Stippel (m)

Die eigenlijk de hele dag om me heen hangen, wat ik ook aan het doen ben. En ondanks wat deze foto’s doen vermoeden gaan ze met redelijke respect om met al mijn draadjes en dingetjes, voor een stel jongvolwassen ‘huistijgers’. Ze vallen dan wel weer vol toewijding aan op restjes papier, leer en perkament die hier zo’n beetje rondslingeren.

They follow me around all day every day whatever I’m doing (unless I leave the house) and show a surprising amount of respect for my tools and materials whislt I’m working. Only scraps of paper, leather and vellum are never safe from them.

Wat is Waar

Terwijl u nog even tegen mijn prachtige ‘maintenance’ pagina aankijkt schrijf ik een aantal berichten die er niet echt toe doen ten behoeve van het beter inrichten van de website. Dit is het eerste bericht.

Op het moment kunt u mij behalve hier vinden op de volgende plekken:

These are the places you can find me at.

Facebook
Ipernity
Tumblr
Twitter

Voorts heb ik nog een persoonlijk blog. Stuur een berichtje als je het adres wilt.

I have a personal blog as well, you can send me a message for the address but that one is only in Dutch.

Hallo wereld!

Welkom, dit is het eerste bericht van mijn niet-helemaal-nieuwe website die vanaf nu volledig in het teken staat van ‘dingen maken’. De nadruk zal liggen op handboekbinden.
Ooit had ik onder deze url een persoonlijk blog, dat gedeelte dwarrelt ergens anders rond mocht u een link willen dan kunt u mij een berichtje sturen.

Welcome, this is the first message of my not-entirely-new website that will from now on be entirely devoted to ‘making stuff’. The emphasis will be heavily on bookbinding.